วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556
คุณค่าประวัติศาสตร์
ประโยชน์ของการศึกษาประวัติศาสตร์
จะช่วยให้มนุษย์เกิดสำนึกในการค้นคว้าและ สืบค้นข้อมูลที่เชื่อมโยงอดีตและปัจจุบัน อันสร้างความภูมิใจและกระตุ้นความรู้สึกนิยมในชาติหรือเผ่าพันธุ์ ตลอดจนตระหนักถึงคุณค่าของมรดกทางวัฒนธรรมที่บรรพบุรุษสั่งสมไว้, ประวัติศาสตร์ช่วยให้เกิดการเรียนรู้จากอดีตเพื่อเป็นบทเรียนสำหรับปัจจุบัน องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาประวัติศาสตร์จะทำให้เข้าใจถึงปัญหา สาเหตุของปัญหา และผลกระทบจากปัญหา, การศึกษาประวัติศาสตร์ก่อให้เกิดองค์ความรู้ที่หลากหลาย ซึ่งสามารถนำความรู้เหล่านั้นไปกำหนดยุทธศาสตร์ในการดำเนินนโยบายให้เป็น ประโยชน์ต่อทั้งปัจจุบันและอนาคต, วิธีการทางประวัติศาสตร์ทำให้ผู้ศึกษาสั่งสมประสบการณ์และทักษะในการวิ เคราะห์ ไต่สวน และแก้ปัญหา ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการศึกษาศาสตร์แขนงอื่น ๆ คุณสมบัตินี้นับเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพัฒนาคุณภาพประชากรในสังคมที่ เจริญก้าวหน้าและมีพัฒนาการสูง
คุณค่าเวลา....

สิ่งที่เรามีเหมือนกัน

เราทุกคนมีธนาคารเหมือนกัน ธนาคารแห่งนี้ชื่อว่า “เวลา”
มันเข้าบัญชีให้คุณทุกๆ 86,400 วินาที
ทุกคืนมันจะถูกล้างบัญชี ถือว่าขาดทุนตามจำนวนที่คุณพลาดโอกาสที่จะลงทุนในสิ่งดี ๆ
มันไม่สะสมยอคงเหลือ ไม่ให้เบิกเกินบัญชี ในแต่ละวัน จะเปิดบัญชีใหม่ให้คุณ
ทุกค่ำคืน จะลบยอดคงเหลือของทั้งวันหมดออก ถ้าคุณเสียโอกาสที่จะใช้ระหว่างวัน ผลขาดทุนเป็นของคุณ ไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ ไม่มีการถอนของ “วันพรุ่งนี้” มาใช้ได้
คุณต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน ด้วยยอดเงินฝากของวันนี้ ให้ลงทุนจากเงินฝากเหล่านี้ เพื่อผลตอบแทนมาสูงสุด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อสุขภาพ ความสุข และความสำเร็จ
นาฬิกากำลังเดิน ......... ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 ปี ให้ไปถามนักเรียนที่สอบตกต้องซ้ำชั้น
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 เดือน ให้ไปถามคุณแม่ที่คลอดลูกก่อนกำหนด
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 สัปดาห์ ให้ไปถามนักเขียนหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 ชั่วโมง ให้ไปถามคนรักที่กำลังรอตามนัดหมาย
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 นาที ให้ไปถามคนที่เพิ่งพลาดขบวนรถไฟ
จะรู้คุณค่าของเวลา 1 วินาที ให้ไปถามคนที่รอดหวุดหวิดจากอุบัติเหตุ
จะรู้คุณค่าของเวลา เสี้ยววินาที ให้ไปถามคนที่เพิ่งชนะได้รางวัลเหรียญทองโอลิมปิก
ทำทุกขณะที่คุณมี ให้มีค่า และทำให้คุณค่ามากขึ้นไปอีก
เพราะคุณใช้มันร่วกับคนพิเศษบางคนให้พิเศษเพียงพอที่จะใช้เวลาของคุณ
และจำไว้เสมอว่าเวลาไม่คอยใครแม้สักคนเดียว
เมื่อวานเป็นอดีต พรุ่งนี้ยากที่จะอธิบาย
วันนี้เป็นของขวัญนั่นไง มันถึงจะถูกเรียกว่า “PRESENT”
วันศุกร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2556
รายงานกลุ่มได้ที่ได้นำเสนอ
ปรัชญาประวัติศาสตร์และความจริง
ปรัชญาและนักปรัชญาต้องการแสวงหาความจริงมีไหม?
มาตรฐานของการวัดความจริงคืออะไร? ตามความเป็นจริงของประวัติศาสตร์เป็นไปไม่ได้ ประวัติศาสตร์เป็นเพียงการรับรู้
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต
จึงมีการพิจารณาคำตอบดังต่อไปนี้ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องระหว่างปรัชญาและความจริงทางประวัติศาสตร์
§ การแสวงหาความจริงโดยอาศัยเหตุผล ทางทฤษฏีรู้สึกว่าหาไม่พบ
พบว่าความจริงเป็นไปไม่ได้ เมื่อเราพิจารณาการแสวงหาความจริงอาจเกิดจากความโน้มเอียง
2 กลุ่มนี้
1.
Dogmatic: ได้ใช้เหตุผลทางคำตอบ ซึ่งมีความแน่นอน โดยใช้ความจริงของตนเองเป็นมาตรวัดความจริง คือ
การยึดความคิดของตนเองเป็นหลักและความจริงนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องตามแนวคิดของตน
2.
Approxima:
ใช้ทฤษฏีต่างๆ
เอามาผสมรวมกันสร้างทฤษฎีขึ้นใหม่เป็นของตนเอง
โดยใช้ตนเองเป็นมาตรฐานของการวัดความจริง ข้อเสียทางฤษฎีนี้
§ ผู้เขียนกำหนดมาตรการตัดสินความจริงของตนเอง
§ ระบบปรัชญาเป็นการเคลื่อนไหวทางจิต โดยทฤษฎีทางความคิดต่างๆ
มีเบื้องหลังเป็นจิตที่พัฒนาสู่ความสมบูรณ์
นักปรัชญานั้นแสวงหาความจริงประวัติศาสตร์ปรัชญา โดยเอาหลายความคิดมารวมกันและถือตนเองเป็นความจริงเป็นการเล่าตอบคำถามที่เป็นสากล
ส่วนคำตอบที่เป็นสากลไม่มีคำตอบที่สมบูรณ์ เพราะมีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา จึงมีนักปรัชญาท่านหนึ่งชื่อ E. Brehier โดยมีเริ่มจากการเกิดคำถามว่า ปรัชญาคืออะไร? งานปรัชญาคืออะไร?
E. Brethier ได้ให้คำตอบ 3 ระดับของประวัติศาสตร์ปรัชญา
1.
ปรัชญาเป็นส่วนหนึ่งของสังคม
วัฒนธรรม ปรากฏการณ์ของสังคมมาพิจารณา
2.
มองที่ประวัติศาสตร์ของระบบปรัชญาต่างๆ
โดยเข้าไปถึงรากของปรัชญา เช่น พลาโต้ , อริสโตเติ้ล
จากแหล่งของปรัชญาโดยเข้าไปถึงวัฒนธรรมสิ่งขาดหายไปและความเป็นสิ่งใหม่
3.
การเข้าใจระบบปรัชญา (ปรากฏการณ์ของประวัติศาสตร์)
และนักปรัชญา
ประวัติศาสตร์ไม่ได้มองข้ามถือว่าไม่ได้เป็นเรื่องส่วนบุคคลของความคิดและการตัดสินความจริง
แต่ข้อความที่ทุกคนมีอยู่ก็เพื่อความเข้าใจเฉพาะของตนเอง ไม่สามารถรวมได้ทั้งหมด
ต้องมีความจริงเพียงคำตอบเดียว
ความจริง ไม่ใช่ทางด้านการค้นคว้า
แต่เป็นการแสวงหาเพื่อความเป็นจริงให้มากที่สุดหรือเข้าใกล้ความเป็นจริงที่สุด
(ต้องระมัดระวัง)
ความจริงคืออะไร? สามารถรับรู้ได้โดยการสัมผัส
นักปรัชญาแสวงหาเหตุผล ใช้สติปัญญาที่มีมนุษย์มีให้เข้าใกล้ความจริงที่สุด
·
มาตรการในการตัดสินสิ่งนั้นจริงไม่จริง ตามความคิดเราตรงกับความเป็นจริงสิ่งภายนอกเป็นกระบวนการที่เลยผ่านมาตรฐานส่วนตัวของการตัดสินล่วงหน้าของตนอีก
เพราะมาตรฐานที่สามารถตัดสินความเป็นจริงได้ไม่ใช่ของคนใดคนหนึ่ง
แต่ต้องเป็นกลุ่มมารวมกันที่เกิดจากการเสวนา พิจารณาแต่ละระบบด้วยกัน
เป็นการแสวงหาความจริงตามกาลสมัย
ความจริงพยายามเข้าไปในความเป็นจริงโดยการเสวนา
คำตอบของนักปรัชญาล้วนเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ที่เป็นสิ่งที่เลยผ่านความคิดส่วนบุคคล
โดยมีพื้นฐานสากล เป็นขั้นตอนอย่างเปิดเผย
เป้าหมายและความหวังสูงสุด
ชีวิตของเราทุกคนมีความหวัง...ในเป้าหมายที่ตั้งไว้ ไม่ว่าใครก็ล้วนมี....และแตกต่างกันไป
ทุกคนสามารถเลือกเดิน....และกำหนดได้ เพราะเป็นชีวิตของเรา ความหวังจะสำเร็จได้ก็ต้องอาศัยเราเองในการปฏบัตตามเป้าหมายที่วางไว้สำหรับเรา
เราคงมีเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้ อยู่แล้ว แม้บางครั้งมันอาจจะยาวนาน...กว่าจะถึงความเร็จ ต้องพบและผ่านเผชิญอะไรมากมาย ล้วนเป็นประสบการณ์ให้เราในชีวิต บ้างครั้งเจ็บ เศร้า ดีใจและมีความสุขก็ตาม ล้วนเป็นสิ่งที่สร้างความเข้มแข็งให้เรา
ส่วนความหวังสูงสุดก็ต้องมีบ้างขึ้นอยู่กับเราว่าระดับไหน นี้เป็นการยกระดับให้ตนเองในการพัฒนาตนเองสู่หนทางที่ตั้ง ไว้
ทั้งหมดเหล่านี้ก็จะถูกบันทึกไว้....ในชีวิตเรา นั้นเปรียบเสมือนประวัติศาสตร์ที่เราได้สร้างขึ้นเองโดยพื้นฐานของความจริงโดยผ่านทางประสบการณ์ที่เป็นความจริงสามารถสำผัสได้เป็นรูปธรรมสำหรับเรา ทั้งยังสร้างเรื่องราวให้จดจำไป ที่เรามี อาจจะเหมือนคนอื่นหรือไม่เหมือน สิ่งนี้เองกระบวนการทางความคิดจะเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เราว่า ส่วนไหนใช่และตรง ส่วนไหนไม่ใช่และไม่ตรง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
.jpg)
.jpg)


